Traumavrije zorg
In het MosaKids Kinderziekenhuis willen we dat kinderen een behandeling op een positieve manier ervaren. Met andere woorden: pijn en stress zoveel mogelijk voorkomen. We proberen niet alleen de aandoening te behandelen of genezen, maar willen ook dat die behandeling geen vervelende herinneringen of zelfs trauma’s veroorzaakt. Daarom besteden we veel aandacht aan kinderen voor wie de behandeling heftig is. Maar dit geldt ook voor handelingen die vaker voorkomen, zoals een prik of onderzoek in een scan.
Pijn en angst zijn onvermijdelijk bij ziekte en behandeling, maar voor kinderen kunnen deze emoties versterkt worden door medische handelingen. Dat wordt procedureel leed genoemd. Een ziek kind begrijpt niet waarom een onderzoek of behandeling nodig is, en gaat zich verzetten. Al snel wordt dan toch even doorgepakt, want zorgverleners willen het kind goed onderzoeken en behandelen. Maar één keer in bedwang gehouden worden om in de oren te kijken kan voor een kind een hele nare ervaring zijn die het onthoudt. Het ervaren van procedureel leed door jonge kinderen heeft niet alleen directe gevolgen, zoals extra pijn en angst op dat moment, maar het kan de genezing belemmeren en zorgen voor wanvertrouwen tegenover zorgverleners.
Geen medische techniek, maar de relatie met het kind en de ouders vormt de basis van onze comfortzorg. Er zijn genoeg relatief eenvoudige oplossingen waarmee we een heel eind komen. Zo krijgen kinderen in het MosaKids Kinderziekenhuis bij vrijwel elke prik verdovende zalf. Maar de zalf neemt alleen de pijn weg; niet de angst. Daarvoor moeten we contact maken met het kind, en samen met de ouders uitzoeken wat er in het kind omgaat. Stelt het gerust om het kind eerst te laten ervaren dat de huid verdoofd inderdaad anders voelt dan de vorige keer? Of gaan we het kindje afleiden, zodat het niet merkt wat er met die naald gebeurt? De techniek van comfortzorg zit niet in de verdovende zalf, maar in de juiste woorden gebruiken, leren afleiden, leren een kind mee te nemen in wat je gaat doen. En bij elk kind opnieuw uit te zoeken wat het comfort en vertrouwen biedt.
